مهرویان جهان
رحم ندارد دلشان
« زیباترین و ماندگارترین عشقها همانهایی هستند که به ناکامی انجامیده اند مجنون هنر نمی کند که همه جا از شیدایی خود درباره لیلی سخن می گوید هنر را لیلی می کند که دم بر نمی آورد ! » « کشته ء عشق نه که مجنون بلکه لیلی است » چندی است آنقدر نفس کشیدن سخت شده است که فرصت نوشتن نمی کنم اینبار قطعه بالا که نمی دانم از کیست و قدیمها در دفتر خاطراتم بود را گذاشتم که خیلی زیباست . این کوتاه هم برای سپاس از عشق : گاهی محبت کردن تو آنقدر مرا تحت تاثیر قرار می دهد که حس خوب زندگی را درک می کنم حس خوب عشق حس خوب نفس ! حس خوب تو ! افسوس که ندانستم اینقدر خوبی ! افسوس که ندانستی چقدر خوبم ؟! و بر خلاف آنچه می گفتی ؛ برای بدست آوردن آنچه دوست داری حاضر به مبارزه نیستی ! « هر چه پیش آید خوش آید » ! انسانها را وادار به مرگ تدریجی می کند همیشه باید ماند و رفت ! نباید ماند و مرداب شد !
بزرگ خواهی شد دور خواهی شد
و این لحظات بدون هم بودن افسوس بزرگ زندگی خواهد شد
بزرگ شو! کتاب بخوان سرو شو ! بیدار شو ! پرواز کن !
دور شو ! دور شو ! بگذار فراموشت کنم !
بگذار بازهم بنویسم بسوزم ! بسازم ! زندگی کنم !!
نسل من هم افسوس بزرگ تاریخ خواهد شد
نسل نگاههای بی پاسخ ! نسل آه ! نسل افسوس !
نسل سروهای خاموش هم به نخل های سر بریده گره خواهد خورد
اینهمه هیچ به هیچ خواهد پیوست و هیچ نخواهد رویید !
البرز و دماوند هم خواهد خشکید ؛ اینگونه که ما می اندیشیم !
و این - هیچ های - بزرگ روزگار خواهند ماند !؟
جز هیچ و نیستی و نابودی چیزی نخواهد رویید !
اگر بازهم اینگونه بیاندیشیم !
کاش سهراب بود و چشمهای همگی را می شست و جور دیگری نقاشی می کرد !
بیدار شو !! بیدار شو !!!
